Ή αλλιώς, "Πολιτική Βιολογία"
Ομολογώ ότι ο υπότιτλος μου άρεσε περισσότερο, αλλά ας όψεται το μάρκετινγκ.
Κάθε ον σε αυτόν τον πλανήτη έχει και την δική του βιολογία. Και η κάθε βιολογία έχει τα υποκεφάλαιά της. Εξελικτική, Μοριακή, Οικολογία, Βιολογία της διαφοροποίησης κ.α. είναι μόνο μερικά από τα (βαριέμαι να μετράω) παραδείγματα. Έτσι λοιπον και οι πολιτικοί έχουν την δική τους βιολογία, στην οποία θα αναφερόμαστε από τώρα και στο εξης ως "Πολιτική Βιολογία".
Όπως κάθε επιστήμη, έτσι και η πολιτική βιολογία έχει έναν σκοπό. Να εξηγήσει την πολιτική με όρους βιολογίας και την βιολογία μέσα από όρους πολιτικής (για όσους ξέρουν από πολιτική και όχι από βιολογία). Καλή αρχή λοιπόν σε αυτήν την νέα επιστήμη.
Αρκετά με την εισαγωγή. Ώρα να δικαιολογήσουμε τον τίτλο μας.
Παράσιτο (το): οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται εις βάρος ενός άλλου οργανισμού. (Σύμφωνα με το Βικιλεξικό, και δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να διαφωνίσω με τον ορισμό).
Το παράσιτο μπορεί να προέρχεται από όλα τα Βασίλεια. Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για 1 ιό. Κακό πράγμα: HIV, ο έξυπνος.
Ο HIV προκαλεί το ανίατο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, με τέσσερα γράματα, "AIDS". Αρκετά έξυπνος ιός. Δεν σε σκοτώνει. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν σε κάνει πιο δυνατό. Σε χρησιμοποιεί. Σε κρατάει ζωντανό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κοιμάται μέσα σου μεταδίδεται, και αναπαράγεται. Μέχρι που ξυπνάει, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σου σύστημα και μένεις με τα παντελόνια κατεβασμένα. Και τότε, έρχεται ένα άλλο μικρόβιο, παθογόνο ή μη, και σε ξεκάνει. Από κρύωμα πας τελικά. Όχι από το AIDS.
Κάπως έτσι σήμερα το πρωί φαντάστηκα την πολιτική σκηνή της χώρας ταύτης. Επί 2 δεκατίες, είχαμε έναν ιό (ΠΑΣΟΚ), που ενώ μας κρατούσε ζωντανούς, μας απομυζούσε (φόροι). Κατέστρεφε τις άμυνές μας (δάνεια). Κάτι λίγες εξάρσεις παρατηρούνταν (καταλήψεις, πορείες κλπ), αλλά όχι κάτι το σοβαρό.
Και κάπως έτσι μείναμε μεν ζωντανοί, αλλά στο έλεος των άλλων μικροβίων. Στο πότε θα αποφασίσουν να χτυπήσουν. Και αφού ο ιός μας έδωσε το τελειωτικό χτύπημα (μνημόνιο) και μας εξαΰλωσε το ανοσοποιητικό μας σύστημα (ανάπτυξη), ήρθε ένα άλλο μικρόβιο (ΝΔ) να μας αποτελειώσει. Το μικρόβιο αυτό, σε άλλες εποχές μπορεί να μην προκαλούσε και τίποτα. Με ένα ανοσοποιητικό σύστημα όμως κατεστραμένο (ανάπτυξη στο 0), το μικρόβιο αυτό είναι απλά η χαριστική βολή.
Τα φάρμακα (τα άλλα κόμματα ντε!) που προτείνονται για θεραπεία, είναι πολλά. Στα μάτια μου όμως μοιάζουν με τους ιούς που χρησιμοποιούνται σε πειραματικό επίπεδο για γονιδιακή και στοχευμένη θεραπεία, σαν Δούρειοι Ίπποι. Μπαίνουν στην πολιτική σκηνή για καλό, όμως δυστυχώς μεταλλάσσονται, και σε ξετινάζουν.
Εντάξει.. Μην είμαστε και τόσο απαισιόδοξοι.. Κάθε μέρα ανακαλύπτονται νέα φάρμακα.. Κάτι θα γίνει και για εμάς.. Το πιστεύω.. Κι αν δεν γίνει, Hakuna matata! Για την πάρτη τους εκείνοι; Για την πάρτι μας κι εμείς!
Ομολογώ ότι ο υπότιτλος μου άρεσε περισσότερο, αλλά ας όψεται το μάρκετινγκ.
Κάθε ον σε αυτόν τον πλανήτη έχει και την δική του βιολογία. Και η κάθε βιολογία έχει τα υποκεφάλαιά της. Εξελικτική, Μοριακή, Οικολογία, Βιολογία της διαφοροποίησης κ.α. είναι μόνο μερικά από τα (βαριέμαι να μετράω) παραδείγματα. Έτσι λοιπον και οι πολιτικοί έχουν την δική τους βιολογία, στην οποία θα αναφερόμαστε από τώρα και στο εξης ως "Πολιτική Βιολογία".
Όπως κάθε επιστήμη, έτσι και η πολιτική βιολογία έχει έναν σκοπό. Να εξηγήσει την πολιτική με όρους βιολογίας και την βιολογία μέσα από όρους πολιτικής (για όσους ξέρουν από πολιτική και όχι από βιολογία). Καλή αρχή λοιπόν σε αυτήν την νέα επιστήμη.
Αρκετά με την εισαγωγή. Ώρα να δικαιολογήσουμε τον τίτλο μας.
Παράσιτο (το): οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται εις βάρος ενός άλλου οργανισμού. (Σύμφωνα με το Βικιλεξικό, και δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να διαφωνίσω με τον ορισμό).
Το παράσιτο μπορεί να προέρχεται από όλα τα Βασίλεια. Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για 1 ιό. Κακό πράγμα: HIV, ο έξυπνος.
Ο HIV προκαλεί το ανίατο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, με τέσσερα γράματα, "AIDS". Αρκετά έξυπνος ιός. Δεν σε σκοτώνει. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν σε κάνει πιο δυνατό. Σε χρησιμοποιεί. Σε κρατάει ζωντανό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κοιμάται μέσα σου μεταδίδεται, και αναπαράγεται. Μέχρι που ξυπνάει, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σου σύστημα και μένεις με τα παντελόνια κατεβασμένα. Και τότε, έρχεται ένα άλλο μικρόβιο, παθογόνο ή μη, και σε ξεκάνει. Από κρύωμα πας τελικά. Όχι από το AIDS.
Κάπως έτσι σήμερα το πρωί φαντάστηκα την πολιτική σκηνή της χώρας ταύτης. Επί 2 δεκατίες, είχαμε έναν ιό (ΠΑΣΟΚ), που ενώ μας κρατούσε ζωντανούς, μας απομυζούσε (φόροι). Κατέστρεφε τις άμυνές μας (δάνεια). Κάτι λίγες εξάρσεις παρατηρούνταν (καταλήψεις, πορείες κλπ), αλλά όχι κάτι το σοβαρό.
Και κάπως έτσι μείναμε μεν ζωντανοί, αλλά στο έλεος των άλλων μικροβίων. Στο πότε θα αποφασίσουν να χτυπήσουν. Και αφού ο ιός μας έδωσε το τελειωτικό χτύπημα (μνημόνιο) και μας εξαΰλωσε το ανοσοποιητικό μας σύστημα (ανάπτυξη), ήρθε ένα άλλο μικρόβιο (ΝΔ) να μας αποτελειώσει. Το μικρόβιο αυτό, σε άλλες εποχές μπορεί να μην προκαλούσε και τίποτα. Με ένα ανοσοποιητικό σύστημα όμως κατεστραμένο (ανάπτυξη στο 0), το μικρόβιο αυτό είναι απλά η χαριστική βολή.
Τα φάρμακα (τα άλλα κόμματα ντε!) που προτείνονται για θεραπεία, είναι πολλά. Στα μάτια μου όμως μοιάζουν με τους ιούς που χρησιμοποιούνται σε πειραματικό επίπεδο για γονιδιακή και στοχευμένη θεραπεία, σαν Δούρειοι Ίπποι. Μπαίνουν στην πολιτική σκηνή για καλό, όμως δυστυχώς μεταλλάσσονται, και σε ξετινάζουν.
Εντάξει.. Μην είμαστε και τόσο απαισιόδοξοι.. Κάθε μέρα ανακαλύπτονται νέα φάρμακα.. Κάτι θα γίνει και για εμάς.. Το πιστεύω.. Κι αν δεν γίνει, Hakuna matata! Για την πάρτη τους εκείνοι; Για την πάρτι μας κι εμείς!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου