Κυριακή 28 Ιουνίου 2015

Περί πολιτικών ο λόγος..


Πολλή πολιτική έπεσε τελευταία και με πείραξε.. Οπότε κάποιες σκέψεις θέλω να τις βγάλω από μέσα μου να πάμε παρακάτω..

Βλαμμένε πολιτικέ Αντώνη, άκου να δεις πως έχουν τα πράγματα, γιατί μάλλον το σύστημα μέσα στο κεφάλι σου (αυτό ντε, που καταλαμβάνει την θέση που έπρεπε να έχει ο εγκέφαλός σου) υπολειτουργεί έως κινείται με σβηστές μηχανές).

Την χώρα την οδηγείτε σε χρεοκοπία εδώ και 10 χρόνια πράσινοι και βένετοι, σκοπίμως, ένας Θεός ξέρει γιατί. Και αυτό το έχουν πλέον καταλάβει όλοι. Μην περιμένεις τώρα να πιστέψει κανείς ότι ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας ευθύνεται για αυτό το χάλι..Πέντε μήνες διακυβέρνησης δεν αρκούν για τέτοιο χάος.

Επίσης αγαπητέ, το δημοψήφισμα δεν είναι πραξικόπημα. Είναι δημοκρατία, και μακάρι να υπήρχε τρόπος ηλεκτρονικής διακυβέρνησης που να επέτρεπε δημοψηφίσματα κάθε μέρα, και ενεργή συμμετοχή στην Δημοκρατία και την διακυβέρνηση της χώρας. Με άλλα λόγια, μακάρι η Βουλή των Ελλήνων να χώραγε 10 εκ. λαό, και όχι 300 αντιπροσώπους. Δεν θα χρειαζόταν τότε να σας πληρώνουμε και τόσα πολλά για να σκέφτεστε για εμάς (εδώ γελάμε... χα. χα. χα.).

Το να διαφωνεί κανείς με την ερώτηση είναι ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα, στο οποίο εν μέρει στην προκειμένη περίπτωση συμφωνώ κι εγώ. Άλλη ερώτηση θα ήθελα να δω.


Επίσης, βλαμμένε πολιτικέ, απαγορεύεται να κατηγορείς τον οποιονδήποτε πρωθυπουργό ότι εκλέχθηκε δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις.. Κοίτα τα μούτρα σου στον καθρέφτη, γράψε στο κούτελό σου (για να το λερώσεις κι άλλο) την λέξη "Ζάππειο", ακολουθούμενη από έναν φυσικό αριθμό από το 1 μέχρι το άπειρο και μετά ξανακοιτάξου.. Δεν πήρες την πρωθυπουργία με πιο έντιμα μέσα από τον Τσίπρα, ή τον Παπανδρέου, ή τον Καραμανλή; την πήρες με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που την πήραν όλοι: με ψέματα. Με την διαφορά ότι εσύ είσαι ΜΑΚΡΑΝ του δεύτερου ο πιο επικίνδυνος, καθώς μόνη σου έγνοια είναι η καρέκλα και τίποτε άλλο. Όλοι οι άλλοι, κάναν τις λαμογιές τους, παίξανε το κομμάτι τους, ο λαός του μαύρισε και αθόρυβα εξαφανίστηκαν. Εσύ είσαι ο μόνος που θες να βγάλεις ρίζες εκεί. Πάρε επιτέλους το μήνυμα, θάψου στο λαγούμι και σκάσε. Μπορεί τότε να σε ξεχάσει ο λαός (από την Ιστορία να δω πως θα γλυτώσεις).

(btw, τζογαδόρε Αλέξη, πολύ επικίνδυνο παιχνίδι παίζεις. Την Κυριακή δεν θα υπάρχει επιστροφή για κανέναν. Και ο Θεός μαζί μας.)


Μετά από μία αριστερή παρένθεση (see what I did there? :P), και μιας και ανέφερα ότι ο Λαός τους μαύρισε.. Ρε κουφάλες πολιτικοί, το ότι (οι περισσότεροι από εσάς) είστε ανέντιμοι το ήξερα. Το ότι αγαπάτε την καρέκλα και την εξουσία, επίσης. Αλλά τέτοια ξεφτίλα; Να υπάρχει νόμος που να λέει ότι κάποιος που πήρε περισσότερους ψήφους από κάποιον άλλον, δεν μπαίνει στην βουλή επειδή δεν μπαίνει το κόμμα του; Ρε ξεφτίλα Βενιζέλε, έχε ρε το φιλότιμο να πεις ότι ο Λεβέντης πήρε μεγαλύτερο ποσοστό από εμένα και δεν έχω θέση στην Βουλή των Ελλήνων γιατί ο Ελληνικός λαός δεν με θέλει εκεί και ξεκουμπίσου! (you are getting there σιγά σιγά.. μπράβο). Και προς Θεού, προσωπικά δεν θέλω να δω στην Βουλή άνθρωπο που εύχεται καρκίνους σε σόγια στον αιώνα τον άπαντα, αλλά και μη εκλεγμένο κόσμο δεν τον θέλω επίσης, ούτε εγώ ούτε προφανώς ο υπόλοιπος λαός.


Και μιας και μιλάμε για περίεργους νόμους (κοίτα πως κυλάει το κείμενο από το ένα ζήτημα στο άλλο), υπάρχουν μερικά ακόμα που δεν καταλαβαίνω. Όταν γίνεται μία ψηφοφορία στην Βουλή, το "παρόν/παρούσα", τι ακριβώς σημαίνει; Είμαι εδώ και παρακολουθώ τους υπόλοιπους να βγάζουν το φίδι απ' την τρύπα; Πληρώνομαι από τον Ελληνικό λαό για να κάθομαι και να ακούω; Συμφωνώ/δεν συμφωνώ με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο κόντρα στην πολιτική γραμμή και δεν έχω το θάρρος της βουλής μου (της σκέψης μου ντε!); Όχι κύριες και κύριοι βουλευτές. Δεν σας επιτρέπεται να δηλώνετε παρών/παρούσα σε κανένα θέμα μέσα στην Βουλή των Ελλήνων! Είστε είτε υπέρ (αν θεωρείτε ότι το υπό συζήτηση θέμα είναι προς όφελος των Ελλήνων, ή κατά, αν θεωρείτε πως είναι επιβλαβές.

Και bonus point: Προς τις γυναίκες βουλευτές που δηλώνουν "παρών" αντί για "παρούσα" θα πρέπει να υπάρχει νόμος που να τις πετάει εκτός Βουλής επί τόπου και να τις αντικαθιστά πάραυτα με την πρώτη επιλαχΟΥΣΑ. Συνεννοηθήκαμε; Γιατί αν δεν ξέρεις τα βασικά, πολύ απλά δεν μπορείς να ηγηθείς μιας χώρας.


Πότε θα καταλάβουν οι πολιτικοί αυτής της χώρας ότι στην Βουλή των Ελλήνων μπαίνουν σαν υπάλληλοι του λαού; Μπαίνουν για να τον υπηρετήσουν, και όχι για να τους υπηρετεί ο λαός; Αγαπητοί (θου Κύριε) πολιτικοί, καταλάβετε επιτέλους ότι δεν είστε αφεντικά. 


Μήνυμα εστάλη.. Μήνυμα ελήφθη;

Το καλό πάντως είναι ότι την χώρα από την (γεωγραφική τουλάχιστον) Ευρώπη δεν την κουνάνε, και όσα χρήματα κι αν μας στερήσουν, δεν θα πάψουμε ποτέ να είμαστε η πιο πλούσια στον κόσμο χώρα και να έχουμε τον πιο πλούσιο στον κόσμο πολιτισμό.

Hakuna matata.. It means no worries..



Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Τα παράσιτα τις Ελλάδος

Ή αλλιώς, "Πολιτική Βιολογία"

Ομολογώ ότι ο υπότιτλος μου άρεσε περισσότερο, αλλά ας όψεται το μάρκετινγκ.

Κάθε ον σε αυτόν τον πλανήτη έχει και την δική του βιολογία. Και η κάθε βιολογία έχει τα υποκεφάλαιά της. Εξελικτική, Μοριακή, Οικολογία, Βιολογία της διαφοροποίησης κ.α. είναι μόνο μερικά από τα (βαριέμαι να μετράω) παραδείγματα. Έτσι λοιπον και οι πολιτικοί έχουν την δική τους βιολογία, στην οποία θα αναφερόμαστε από τώρα και στο εξης ως "Πολιτική Βιολογία".

Όπως κάθε επιστήμη, έτσι και η πολιτική βιολογία έχει έναν σκοπό. Να εξηγήσει την πολιτική με όρους βιολογίας και την βιολογία μέσα από όρους πολιτικής (για όσους ξέρουν από πολιτική και όχι από βιολογία). Καλή αρχή λοιπόν σε αυτήν την νέα επιστήμη.

Αρκετά με την εισαγωγή. Ώρα να δικαιολογήσουμε τον τίτλο μας.

Παράσιτο (το): οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται εις βάρος ενός άλλου οργανισμού. (Σύμφωνα με το Βικιλεξικό, και δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να διαφωνίσω με τον ορισμό).

Το παράσιτο μπορεί να προέρχεται από όλα τα Βασίλεια. Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για 1 ιό. Κακό πράγμα: HIV, ο έξυπνος.

Ο HIV προκαλεί το ανίατο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, με τέσσερα γράματα, "AIDS". Αρκετά έξυπνος ιός. Δεν σε σκοτώνει. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν σε κάνει πιο δυνατό. Σε χρησιμοποιεί. Σε κρατάει ζωντανό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κοιμάται μέσα σου μεταδίδεται, και αναπαράγεται. Μέχρι που ξυπνάει, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σου σύστημα και μένεις με τα παντελόνια κατεβασμένα. Και τότε, έρχεται ένα άλλο μικρόβιο, παθογόνο ή μη, και σε ξεκάνει. Από κρύωμα πας τελικά. Όχι από το AIDS.

Κάπως έτσι σήμερα το πρωί φαντάστηκα την πολιτική σκηνή της χώρας ταύτης. Επί 2 δεκατίες, είχαμε έναν ιό (ΠΑΣΟΚ), που ενώ μας κρατούσε ζωντανούς, μας απομυζούσε (φόροι). Κατέστρεφε τις άμυνές μας (δάνεια). Κάτι λίγες εξάρσεις παρατηρούνταν (καταλήψεις, πορείες κλπ), αλλά όχι κάτι το σοβαρό.

Και κάπως έτσι μείναμε μεν ζωντανοί, αλλά στο έλεος των άλλων μικροβίων. Στο πότε θα αποφασίσουν να χτυπήσουν. Και αφού ο ιός μας έδωσε το τελειωτικό χτύπημα (μνημόνιο) και μας εξαΰλωσε το ανοσοποιητικό μας σύστημα (ανάπτυξη), ήρθε ένα άλλο μικρόβιο (ΝΔ) να μας αποτελειώσει. Το μικρόβιο αυτό, σε άλλες εποχές μπορεί να μην προκαλούσε και τίποτα. Με ένα ανοσοποιητικό σύστημα όμως κατεστραμένο (ανάπτυξη στο 0), το μικρόβιο αυτό είναι απλά η χαριστική βολή.

Τα φάρμακα (τα άλλα κόμματα ντε!) που προτείνονται για θεραπεία, είναι πολλά. Στα μάτια μου όμως μοιάζουν με τους ιούς που χρησιμοποιούνται σε πειραματικό επίπεδο για γονιδιακή και στοχευμένη θεραπεία, σαν Δούρειοι Ίπποι. Μπαίνουν στην πολιτική σκηνή για καλό, όμως δυστυχώς μεταλλάσσονται, και σε ξετινάζουν.

Εντάξει.. Μην είμαστε και τόσο απαισιόδοξοι.. Κάθε μέρα ανακαλύπτονται νέα φάρμακα.. Κάτι θα γίνει και για εμάς.. Το πιστεύω.. Κι αν δεν γίνει, Hakuna matata! Για την πάρτη τους εκείνοι; Για την πάρτι μας κι εμείς!

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Τι 30, τι 40... στα 50 καίγεσαι.

Μέχρι εκεί πάει. Παραπέρα, αδύνατον. Αυτό είναι το ηλικιακό όριο, το ανώτατο μάλιστα, στο οποίο έκαστος θα πρέπει να έχει εκπληρώσει το μεγαλύτερο μέρος των στόχων και των ονείρων του. Μετά... φασκελοκουκούλωσ' τα. Κάπου εκεί είναι που ριζώνει βαθιά η ρουτίνα. Που δεν επιτρέπει και πολλά πολλά. Δύσκολα τότε θα κάνεις το παραπάνω βήμα, πόσο μάλλον το παραπάνω άλμα.

Αφορμή για αυτό το αρθράκι μου έδωσε το γεγονός ότι βλέπω κάθε Τρίτη, στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου, κάποια άτομα να μου στερούν μία βδομάδα από τον χρόνο που έχω. Και αν την πρώτη φορά είχα 5 χρόνια μπροστά μου να μαζέψω τα ασυμμάζευτα, και τελικώς τα κατάφερα, τώρα έχω μόλις 2 μήνες.

Και εξοργίζομαι να βλέπω άτομα να έχουν πατήσει τα 30, να έχουν ήδη στερέψει από όνειρα, και να κυνηγάνε να διαλύσουν τα δικά μου. Ναι "φίλε" μου.. Το καταλαβαίνω. Νιώθεις ότι το έχασες το τρένο και τώρα ψάχνεις να κρατήσεις τα κεκτημένα, μήπως και σώσεις τα προσχήματα. Αλλά τα δικά μου όνειρα δεν θα μου τα στερήσεις ούτε εσύ, ούτε οι ομοϊδεάτες σου, που έχετε χάσει την έννοια του πανεπιστημίου. 

Το πανεπιστήμιο δεν σου προσφέρει δουλειά, δεν σου προσφέρει φαγητό. Σου προσφέρει τα μέσα, τα όπλα, τις γνώσεις, τις ιδέες, την λογική, τους διευρυμένους ορίζοντες για να τα πετύχεις όλα αυτά. Και έτσι όπως το έχετε καταντήσει, και αυτά τα προσφέρει λειψά, ευτυχώς για όσους δεν ενδιαφέρονται. Όσοι ενδιαφέρονται, όλα αυτά τους παρέχονται απλόχερα.

Ευτυχώς όμως, μα σε 2 μήνες, μα σε έναν χρόνο, θα έχω απαγκιστρωθεί από τα χούγια σας, και θα έχω όλον τον χρόνο μπροστά μου, να κυνηγήσω τα όνειρά μου, σε πείσμα όλων των εμποδίων και δυσκολιών που προέκυψαν. Μέχρι τότε Hakuna Matata. No worries. Μόνο προσπάθεια.

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010

Λίγο πριν μηδενίσει το κοντέρ..

Ή αλλιώς, "κάθε τέλος και μια καινούρια αρχή".

5...4...3...2...1......... ;

    Δύο χρόνια πριν τελειώσουμε το λύκειο, πρέπει να έχουμε επιλέξει αν όχι την σχολή, τουλάχιστον την ευρύτερη κατεύθυνση.. Και δεν υπάρχουν περιθώρια για υπαναχωρήσεις.. Τώρα, 1 χρόνο πριν την ολοκλήρωση του πανεπιστημίου να 'μαι πάλι σκέφτομαι τι πρέπει να κάνω μετά.. Ακριβές αποφάσεις.. Η πρώτη μου κόστισε 5 χρόνια (αν δεν στραβώσει τίποτα στο τέλος).. Η δεύτερη ποιος ξέρει.. Από 1 χρόνο (λέγε με "στρατό" ή "εγχώριο μεταπτυχιακό") μέχρι 2 (λέγε με "μεταπτυχιακό στο εξωτερικό").
    Σε κάθε περίπτωση, κάθε στάδιο της ζωής είναι ένας νέος κύκλος, με μεγαλύτερη περίμετρο, ο οποίος περιέχει τμήματα του προηγούμενου, και τον οποίο βαδίζει ο καθένας με διαφορετική γωνιακή ταχύτητα.. Υπάρχει όμως κάτι το οποίο μένει σταθερό σε αυτούς τους κύκλους.. Το κέντρο.. Το μεγάλο και υπερφίαλο Εγώ του καθ' ενός.. Και το δικό μου Εγώ λέει πως δεν θέλει να αλλάξει κύκλο.. Λέει ότι του αρέσει ο κύκλος που βαδίζει τώρα.. Δεν μπορώ όμως να παραλείψω ότι τα ίδια έλεγα και για τον προηγούμενο κύκλο.. Οπότε αισιοδοξώ ότι μάλλον θα λέω τα ίδια και για τον επόμενο.. Hakuna Matata και θα το μάθω σύντομα..

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Εν αρχή (μπορεί και να) ήν ο Θεός

Το ερώτημα είναι: "Εξακολουθεί να είναι;"

Πολλές συζητήσεις έχω ακούσει και σε πολλές έχω συμμετάσχει, σχετικά με τον ρόλο το Θεού στην δημιουργία, και στην πορεία της ανθρωπότητας και του κόσμου γενικότερα. Για τον ρόλο Του στην διάρκεια της ζωής και του θανάτου κάποιου ανθρώπου, για τον ρόλο Του στην αέναη κίνηση των πλανητών, για τον ρόλο Του στην δημιουργία των διαφόρων ειδών. Θυμάμαι στο λύκειο μας λέγαν ότι η θρησκεία και η επιστήμη δεν έρχονται σε σύγκρουση. Απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα. Η θρησκεία απαντά στο ερώτημα "Ποιος έφτιαξε τον κόσμο", ενώ η επιστήμη απαντά στο ερώτημα "Πώς φτιάχτηκε ο κόσμος". Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι οι θεολόγοι παίζουν με της λέξεις, για να δικαιολογήσουν τις σπουδές τους. Κάποιος άλλος θα μπορούσε να απαντήσει ότι ο Θεός έπλασε τον κόσμο με τα "χέρια" Του, ή με την σκέψη Του. Προσωπικά νομίζω ότι η αλήθεια είναι κάπου στην μέση.

Ο Θεός δεν έπλασε κανέναν κόσμο. Ο θεός δεν έπλασε κανέναν ζωντανό οργανισμό. Πολύ πιθανό να μην τα είδε καν όλα αυτά τα κατορθώματά Του. Ο Θεός εμπνεύστηκε τους ΚΑΝΟΝΕΣ, στο μεγαλύτερο παιχνίδι που δημιουργήθηκε ποτέ. Θέσπισε τους φυσικούς νόμους  που ισχύουν σήμερα, τους χημικούς, τους βιολογικούς, τους αστρονομικούς κλπ. Όλα αυτά τα έκανε "6 μέρες" πριν το Big Bang (για να μην κατηγορηθούμε ότι απαρνούμαστε τελείως την θρησκεία). Και την 7η μέρα απελευθέρωσε το παιχνίδι και ξεκουράστηκε. Σύμφωνα με αυτούς τους νόμους δημιουργήθηκε η μέρα και η νύχτα, οι πλανήτες, η ζωή και ό,τι άλλο μας περιβάλλει.

Από τότε πιστεύω έχει πάψει να ασχολείται.
Και εμείς πρέπει να ανακαλύψουμε μόνοι μας τους νόμους αυτούς. Οι οποίοι όμως είναι και καθολικοί. Ισχύουν για οποιονδήποτε και οτιδήποτε. Οι ίδιοι νόμοι που διέπουν την δική μας ζωή, διέπουν και την ζωή των υπολοίπων ζώων. Και φυσικά το ίδιο ισχύει και για τον θάνατο. Θεωρώ πολύ εγωιστική λοιπόν την σκέψη ότι ο άνθρωπος, αν ζήσει ενάρετα θα περασει την μεταθανάτια ζωή του στον παράδεισο, ενώ αντίθετα στην κόλαση. Αυτές είναι ιδέες που πολύ σωστά υπάρχουν, προκειμένου να βάζουμε κάποια όρια στους εαυτούς μας. Δεν είμαι όμως τόσο εγωιστής για να πιστεύω ότι ο θάνατος του πιο αιμοβόρου αρπακτικού διαφέρει από τον δικό μου.

Και στην προσπάθειά μας αυτή να καταλάβουμε τους κανόνες του παιχνιδιού, κάνουμε λάθη, τα διορθώνουμε, προοδεύουμε, βελτιωνόμαστε, εξελισσόμαστε. Και βαδίζουμε προς την λήξη του παιχνιδιού. Ίσως τότε να επέμβει ξανά ο Θεός προκιμένου να μας αξιολογήσει, εμάς ή το νέο ανθροπόμορφο είδος που θα έχει εξελιχθεί τότε.

Μέχρι τότε, έχουμε πολλά να μάθουμε, να ανακαλύψουμε και να καταλάβουμε. Και μέχρι τότε ο Θεός ξεκουράζεται.
Hakuna Matata όμως. Έχουμε πολύ χρόνο μέχρι τότε, πολλές ζωές..

Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Μαθηματικά Vs Blogspot

Σημειώσατε 2.. Αν και μάλλον το συγκεκριμένο στοίχημα είχε κλειδωθεί από νωρίς. Ένα ματς Barcelona - St Julia πιο αμφίρροπο θα ήταν.

Αυτές τις δύο επιλογές είχα πρόχειρες. Ή θα διάβαζα μαθηματικά, ή θα καθόμουν (επιτέλους) να φτιάξω το ιστολόγιό μου. 

Μαθηματικά; Πρώτη μέρα του Αυγούστου; Με την ζέστη να ξεπαστρεύει και τα Thermus aquaticus; 16 μέρες πριν τα γενέθλιά μου; Με καμία δύναμη.

Η ζυγαριά έγειρε απότομα προς το "Blogspot". Καλή μας αρχή λοιπόν. Έστω και σε βάρος των μαθηματικών. 

Εδώ θα είμαστε να τα λέμε συχνά (θέλω να ελπίζω). Τι να λέμε δηλαδή.. Τύφλα να 'χουν οι μονόλογοι των αρχαίων τραγωδιών.

Εδώ μπήκαμε στην διαδικασία των μαθηματικών. Ένα κειμενάκι κάθε τρεις και λίγο δεν θα μπορούμε να γράψουμε; Αν μπορώ να γράψω ένα ολοκλήρωμα, γιατί να μην μπορώ να ολοκληρώσω ένα γράψιμο; Simple as that..

Υ.γ. Προς το παρόν δεν μπορώ να γράψω ούτε το σύμβολο του ολοκληρώματος, αλλά είπαμε.. Hakuna Matata.. It means no worries